Club Lam heeft zin in première in Sittard

Op vrijdag 9 december gaat Club Lam’s nieuwste voorstelling in première. En de dag erna op zaterdag 10 december is deze ook nog te zien.  In deze voorstelling laat het huisgezelschap van het Toon Hermans Theater een vrouwelijke kijk op Rubens’ kunst zien. Er wordt nu volop gerepeteerd in het theater. Naar aanloop van de première een aantal vragen aan Club Lam, wat Sittard zo bijzonder maakt, wat hen inspireert en Rubens….

 

Als je denkt aan Sittard, waar denk je dan aan?

Marloes: Ik denk aan de Markt.  Aan ‘kanon van het balkon’ met carnaval. Ook denk ik denk aan het Trivianum, mijn middelbare school. Ik denk aan een rijk leven met veel verenigingen en stichtingen en vrijwilligerswerk. Zo heb ik bij Pitboeltheater gezeten bij de toneelvereniging en 1 seizoen bij het Laagland. Maar ik denk ook aan het parkfestival met Koninginnedag, of Koningsdag inmiddels.

Ella: Ik denk gelijk aan het Toon Hermans Theater. Als ik hierheen kom is dat vaak de bestemming of de ouders van Marloes. Maar ook aan Bufkes. En het B&B huisje als klein kasteeltje en natuurlijk ook aan het Sint Rosa Festival.

Ayla: Ik denk aan Merici, omdat we daar vorig jaar na de première naartoe zijn gegaan. Superleuk om daar te ontbijten in de tuin achter. Ik moet ook wel denken aan de Markt maar ook aan de oude V&D. En zeker ook de vele leuke brasserietjes.

 

Hebben jullie ook een favoriete winkel/café/restaurant in Sittard?

Marloes: Wij gaan heel graag naar Coffee Mundo, dat is wel echt onze plek. Toen deze nog alleen nog op de markt lag gingen we daar al heen. En nu is dat bij Ligne wel onze vaste lunchplek, want dat is dichterbij. Fee is mijn favoriete winkel, omdat ze daar naast leuke kleren ook lekkere koffie hebben.

Ella: Als ik in Sittard ben ga ik altijd langs bij Curvy Models by Livello. Daar vind ik altijd wel iets leuks, dus daar ga ik standaard wel altijd eventjes langs. Maar we gaan ook altijd graag naar, al mag ik dat als Hollander niet zeggen, De Vief Heringen. Dat is ook wel een populaire voor ons.

Marloes: Ja, vooral nu het park veranderd is, waan je je gewoon op vakantie. Een echt stukje bourgondisch Limburg.

Ella: Als je iets meer rust wilt of we lekker willen kletsen is dat wel mijn favoriete plekje van Sittard. Al is op de Markt zitten en mensen kijken ook heel leuk.

 

Stel je moet een ansichtkaart maken van Sittard, wat moet er dan op komen te staan?

Ayla: Oh dat weet ik, dat heb ik gisteren nog gezegd! Als je van de Hommelheide naar hier het Toon Hermans Theater rijdt, kom je op een gegeven moment op de weg met allemaal bomen met mooie herfstbladeren. En in het hoekje zie je de Club Lam poster hangen. Dan kijk je uit op de rotonde voordat je doorgaat naar de kerk. Het is echt een mooi laantje!

Marloes: Misschien heel gek, maar er stond ooit een kiosk op de Markt in Sittard. Dat was voor mij zo’n typerend beeld als kind omdat we daar dan aan het spelen waren. Dat kan helaas niet meer, maar ik zou me dan omdraaien naar de gevels van de Buren en de Bloem, wat niet meer de Bloem is, en Ernesto’s, wat niet meer Ernesto’s is. Maar in ieder geval die kant zou ik dan fotograferen.

Ella: Ik zou een foto maken van de stadsmuren en Merici die je dan ziet vanaf de zijkant. Dat is voor mij wel een typisch beeld uit Sittard.

Marloes: Het is misschien niet makkelijk om op een ansichtkaart te zetten, maar waar we ook alle drie heel trots op zijn, is het bier uit Sittard. Het Limburgse bier van onze vriend Mas Schröder, Ambrass bier, daar zijn we ook wel heel erg blij mee. Dat hebben we met Sint Rosa flink gedronken.

 

Als we kijken naar jullie voorstellingen gaat het veel over feminisme en body positivity. Wat houdt dat eigenlijk voor jullie persoonlijk in?

Marloes: Voor ons houdt dat in dat we graag verhalen vertellen vanuit een vrouwelijk perspectief, dus vanuit een vrouwenrol, vanuit de geschiedenis. We kennen allemaal de verhalen uit de geschiedenis en vanuit de geschiedenisboeken die je op school krijgt. Maar dat is vaak een wereld waarin de man domineert. Het gaat over legerleiders, maar het gaat bijvoorbeeld ook vooral over mannelijke schilders. Het is heel interessant om te kijken wie waren de vrouwen in die tijd? Want die waren er natuurlijk ook gewoon, alleen dat krijgen we vaak niet mee in onze cultuur en geschiedenis. Simpelweg omdat dat niet is opgeschreven. Het is er misschien wel, maar het wordt niet doorgegeven. Daar zien wij een belangrijke taak in om die verhalen weer tot leven te laten komen. Zo kunnen we ook reflecteren op de huidige tijd. In de voorstelling zitten ook heel veel verwijzingen naar het nu. Zo gaat het bijvoorbeeld over de elektrische fiets die niet opgeladen is en dan moet je daadwerkelijk zelf trappen. We zijn steeds meer luxe gewend maar ondertussen is er ook steeds meer angst door het vele nieuws wat er de hele tijd op je gebombardeerd wordt. En dat was in die tijd natuurlijk niet anders. Het was een roerige tijd, er was oorlog, er was armoede en hoe is dat nu?

Ayla: Toen was bijvoorbeeld ook de pest, nu is corona geweest. Nu heb je de Notre Dame in Parijs die onlangs in de fik is geweest en hebben miljoenen mensen daar geld aan gegeven om dat weer op te bouwen. Vroeger had je de beeldenstorm en daar is ook flink geld ingegaan. Peter Paul Rubens was ook een van de belangrijkste kunstenaars om die beeldenstorm weer te vergeten. Juist door heel veel luxe en rijkdom weer terug te stoppen in de kerk.

 

Wat heeft jullie geïnspireerd om Rubens te kiezen?

Ella: Ik heb in Madrid ooit schilderijen gezien van Rubens, toen was ik zelf nog heel jong. Maar toen zag ik dat hij vrouwen had geschilderd die voller waren dan dat je in de modeblaadjes zag staan. Ik zelf ben altijd dik geweest, dus ik kon mijzelf daar in herkennen. Want dat waren gewoon lekkere lijven met putjes en striae en echt. Dat vond ik heel mooi. Toen hadden we het erover wat in de geschiedenis gaat over schoonheidsidealen. Zo kwamen we bij Rubens. Maar als ik nu naar de schilderijen kijk denk ik het zijn helemaal niet hele dikke vrouwen maar het zijn wel nog steeds echte lijven.

Ayla: En levende vrouwen, oprechte vrouwen. Het tegenovergestelde van het perfecte Instagram plaatje dat met een filter bewerkt is en perfect geposeerd en helemaal gemaakt. Rubens die wilde echte vrouwen die boerde en zweette en in actie waren.

Ella: Dat is natuurlijk ook geposeerd, maar meer om het verhaal te vertellen in plaats van een mooi plaatje te zijn. Dus daarom kwamen we uit bij Rubens en toen zijn we onderzoek gaan doen. Tijdens het onderzoek kwamen we ook bij een heleboel vrouwelijke kunstenaars uit van hetzelfde tijdperk die grotendeels vergeten zijn. Vaak mochten ze ook hun eigen werk niet signeren, dus daar is heel weinig van overgebleven. Soms is het ook gesigneerd door een man. Toen dachten wij, dat vinden wij eigenlijk ook heel erg belangrijk. Dat is uiteindelijk het hoofdthema van de voorstelling geworden.

 

Wat is voor jullie als Club Lam een absolute droomrol?

Marloes: Ik heb gewoon heel veel zin om de nieuwe voorstelling te gaan doen en het te hebben over de eerste vrouwelijke stem die is uitgebracht door een Limburgse. Dat gaat gewoon heel erg over wanneer luisteren we naar een vrouw en wanneer niet? Ik denk dat dat nog steeds een heel groot probleem is in onze maatschappij. Je moet aan bepaalde dingen voldoen voordat er naar je geluisterd wordt. Daar gaat de nieuwe voorstelling, VOTE, over en dat is wel echt een rol waar ik echt heel blij van wordt. Ik ga hem als zomerspecial bij festivals spelen.

Ayla: We gaan Lesbos maken met zijn allen over een tijdje, in 2024. Ik kijk er heel erg naar uit om met Club Lam hierin te experimenteren. We hebben al verschillende voorstellingen en solo’s gedaan. Waar we nu naartoe aan het werken zijn, zijn andere rollen. Dus niet alleen als actrice, maar ook als maker kunnen aannemen. Ik kijk heel erg uit naar die samenwerking tussen ons drie. Hoe Marloes bijvoorbeeld alles alleen gaat regisseren of hoe Ella en ik misschien alleen op de vloer gaan staan. Of misschien dat ik weer alleen een solo krijg. Dus ja, dat is voor mij wel een absolute droomrol om te kijken hoe we met Club Lam doorgroeien. We gaan ook een film maken, onze eerste Club Lam filmproductie. Dat vind ik wel heel vet en daar ben ik ook heel trots op. Dus ik denk eigenlijk als ik daar een dramakostuumachtig personage in mag spelen voor mij persoonlijk wel een echte droom uitkomt. Om met mijn beste vriendinnen en met mijn nicht een eigen geproduceerde film te maken. Als het gaat over self created woman, iets waar wij voor staan, wel iets heel leuks.

Marloes: Ik denk dat het heel moeilijk is om out of Club Lam te denken omdat binnen Club Lam hebben we al zoveel weten te bereiken. In die zin, het is gewoon een ‘normale’ productie. Maar als we dat nu bij een andere club gaan doen of we worden ingehuurd als actrices bij een andere toneelgroep dan heb je minder vrijheid, je hebt minder te bepalen, je hebt minder keuze in decor. Dus dat is wat Club Lam zo tof maakt, omdat we op zo een eerlijke manier kunnen samenwerken. Binnen Club Lam creëer je vanzelf je droomrol.

Ella: Je verschaft het voor jezelf eigenlijk.

Marloes: Dat is ook de kracht juist van Club Lam.

Ayla: Dat je als vrouwen samen mag inbrengen wat je wilt en dat we elkaar daarin heel serieus nemen en niet denken ‘goh, we hebben nog iemand van daarbuiten nodig’. We hebben alle drie een goede opleiding gedaan, we hebben ook al harstikke veel dingen daarbuiten gedaan. Daarnaast zijn we ook bezig om veel te zien of veel te praten.

Ella: Dat bindt ons ook aan andere kunstdisciplines.

Ayla: Ik vind ook dat dat heel krachtig voelt.

 

Inspireert dat jullie ook? Of zijn er nog andere dingen die jullie inspireren?

Ella: We gaan nu met steeds meer kunstenaars samenwerken. We hebben kunstwerken van Noor Houtakkers en Theresie Thoolen straks in de foyer staan. Dat is ook heel leuk want zij gaan een kunstwerk maken geïnspireerd op de voorstellen. Of eigenlijk de thematiek van de voorstelling. Want ze gaan er al mee aan de slag wanneer wij nog de voorstelling aan het creëren zijn. Dus dat wordt al gemaakt voordat dit af is. Dat is wel heel interessant, want zij kijken met hele andere ogen naar een zelfde onderwerp. Dat is dus zeker inspirerend. Het is weer een heel ander perspectief van hetzelfde verhaal. Dat is heel leuk, net als dat we de mogelijkheid hebben om dat steeds meer te gaan doen. Juist omdat de geschiedenis door heel veel mannen is geschreven, willen wij het vrouwelijk perspectief geven. Maar wij zijn ‘maar’ drie vrouwen, dus dat is ook maar een klein perspectief. Dus hoe meer mensen daar iets mee kunnen doen, bijvoorbeeld als je een kaartje koopt voor de voorstelling en je krijgt dat allemaal mee, krijg je een steeds breder perspectief mee.

Marloes: Ik sluit mij daar volledig bij aan. We hebben daarnaast de korte film die eraan komt. Dus dat is weer een blik van de regisseur daarop en van de filmregie. Dat kan weer een heel ander verhaal worden. We hebben sprekers door de hele tour uitgenodigd die regionaal aansluiten. Zaterdag is bijvoorbeeld essential movements aanwezig. Dat is heel leuk, want zij heeft weer een hele eigen visie op wat vrouw zijn is en vast ook een hele eigen visie heeft op wat ze gezien heeft. Dus zij verteld ook weer een nieuw perspectief. Dus ik denk dat het een inspirerende, avondvullende en rijk programma is waarmee iedereen gewoon geïnspireerd kan worden en daar ben ik super trots op.

 

Welke rituelen hebben jullie voordat jullie het podium opgaan?

*Marloes begint te zingen*

Ella: The eye of the tiger boxen wij. We zingen het dan zelf. En ik doe altijd een rondje van ‘staat alles op zijn plek?’. Dat doe ik dan ook voor hun checken. Dat wil ik altijd 100% zeker weten.

Ayla: Ik warm mij op met mijn hoofdtelefoon op en dan ga ik heel hard dansen. En we geven elkaar een knuffel en een kus en dan zeggen we altijd ‘voor Belle!’.

Marloes: Zij zat bij ons op school en is helaas door de bliksem getroffen en overleden. Dus dat is een enorme Griekse tragedie en sindsdien vragen we haar iedere keer erbij.

 

Wat zou je zeggen als je nog een snelle pitch moet houden waarom mensen naar de voorstelling moeten komen?

Ayla: Als je zin hebt om te lachen en om je te verbinden en ook nog op het einde een gezellig feest te hebben in het weekend moet je vooral komen. Je kan ervoor kiezen om op de bank voor de TV te zitten maar je kan er ook voor kiezen om erop uit te gaan met je partner of je beste vriend of vriendin. Verras ze met een kaartje, zo net voor de feestdagen en kom hier samen ten allen.

 

De première is uitverkocht, maar er zijn nog kaarten beschikbaar voor zaterdag 10 december. Klik hier voor meer info of tickets